شهید موسوی دامغانی

آثار شهید سید ابوالقاسم داودالموسوی - موسوی دامغانی

شهید موسوی دامغانی

آثار شهید سید ابوالقاسم داودالموسوی - موسوی دامغانی

شهید موسوی دامغانی

این وبگاه سعی دارد کلیه آثار شهید سیدابوالقاسم داودالموسوی معروف به موسوی دامغانی را حفظ و نشر نماید.
انتشار آثار فرهنگی - مذهبی و زنده نگاه داشتن یاد و خاطره کلیه شهدا و بزرگان دین که جهت روشن نگهداشتن چراغ فروزان اسلام عزیز شیعی زحمات زیادی را متحمل شده‌اند، جزء رئوس وظایف این وبگاه است.

... و ما از خدا دوست تر نداریم. خدا حبیب مؤمنینه، محبوب مؤمنینه، معشوق مؤمنینه. و هر چه درجه ی ایمان بالاتر، کوشش و تلاش برای به دست آوردن رضای خدا بیشتر. خدا در قرآن مؤمنین را توصیف می کنه: «الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‏ جُنُوبِهِمْ...» [آل­عمران/191] مؤمنین افرادی هستند که خدا را درهرحال یاد می کنند. غافل نیستند، ایستاده اند، نشسته اند، خوابیده اند، به یاد خدا هستند و خود خداوند می فرماید: «فَاذْکُرُونی‏ أَذْکُرْکُمْ» [بقره/152] به یاد من باشید؛ من به یاد شما هستم.


«فَأَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّه» [آل عمران/169] به هرجا رو کنید خدا همانجاست. هر جا باشید خدا همان جاست. شما اگر برای خدا باشید خدا برای شماست.




راهی که به خدا منتهی می شود، راهی که مقصد و منتهاش خداست، رفتن اون راه با همه سختی ها و مشکلاتی که داره خیلی سهل و آسانه و خیلی شیرینه. ضرب المثل فراوان داریم. وقتی کسی هدفی داره برای رسیدن به هدفش هرچه آن هدف عزیزتر باشه حاضره زحمت بیشتری بکشه و سختی های بیشتری رو تحمل کنه. ولی مقصد ما خداست به دست آوردن رضای خدا، لقاء الله ملاقات با خدا. و به فرموده مرحوم شهید بهشتی ما باید کاری بکنیم که بهشت را به بها بدهند و به بهانه ندهند. و باید برای به دست آوردن رضای خدا آماده دیدن هر خسارتی و دادن بهای سنگینی باشیم. جان که چیزی نیست، جان که چیزی نیست. جانی که خود خدا داده. خدایی که این استعداد رو بده، این توفیق رو بده، شایستگی رو بده و آن ارزش رو به بنده ای بده که دوباره برگرده به دامن خدا، برگرده به پیشگاه خدا، آن جان دادن سرافرازیه، افتخاره، عزته، همونی است که اولیاء الله دلباخته و عاشق اون بودن.


من در اینجا متذکر می شم سرگذشت استاد بزرگوار شهید سید محمد رضا سعیدی را که یک هفته به شهادتش ایشان وقتی که قم میاد به دوستان طلبه اش میگه: دعا کنید که من شهید بشم [گریه ی شهید موسوی دامغانی و خانواده]. به خانمش میگه: تو سیّده ای؛ تو در نماز شب دعا بکن خدا شهادت رو نصیب من کنه. مشهد میره امام رضا رو زیارت می کنه. تو حرم امام رضا میگه: آقا از خدا بخواه شهادت رو نصیب من بکنه. دکتر مصطفی چمران روزی که می خواست به جبهه بره و اون روز شهید شد؛ شب با خانمش لحظه های طولانی صحبت می کنه و صحبت از شهادت می کنه و آن هفته همه اش صحبت از شهادت می کرد تا اون صبح که خواست به طرف جبهه بره به خانمش گفت: که من می خوام امروز غسل بکنم، غسل شهادت کنم. من می خوام برم به سوی خدا. وقتی خواست از خانه بیرون بره، به خدا گفت: خدایا من دارم به سوی تومی آیم به سوی شهادت می آیم. با یک همچین آمادگی رفت به طرف جبهه و اتفاقا همون روز شهید شد.


و مسأله شهادت هیچگونه نگرانی نداره، هیچ. هیچ گونه غصه نداره. برای اینکه برای همه مرگ هست: «کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت» همه می میرند. منتها بعضی از مردن ها به دنبالش گرفتاری إلی الأبد، عذاب الی الإبد عقوبت و مجازات سخت خدا الی الإبد هست. بعضی از مرگها هم هست که اون مرگ ها بعدش راحتی إلی الأبد است آسایش در پناه خدا، در کنار اولیاء خدا، در جوار رسول الله، و امیرالمؤمنین و ائمه است. این مرگی که چند لحظه سختیش و دردش بیشتر نیست، اون مرگ، مرگی که به دنبالش غفران تمام معاصی باشه، مرگی که به دنبالش درهای بهشت به روی آدم گشوده بشه، مرگی که با رسیدن او اولین لحظه ی آسایش و آرامش روح آدمه و رضوان خدا به دست می آد. اون مرگ چیزی است که آدم باید سنگین ترین بها رو براش بده. و آن از دست دادن جان، که از دست دادن غَلَطِه. کسی که شهید می شه جان شو به دست می آره، خودشو زنده می کنه، خانوادشو زنده می کنه، جامعه شو زنده می کنه، کشور شو زنده می کنه، دین شو زنده می کنه، این نمرده، قران میگه: «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُون» [آل عمران/169] گمان نکنید آن ها که در راه خدا کشته می شن آنها مُردند، خیر؛ آن ها زنده اند و در پیشگاه خدا روزی می خورند و خوشحالند به خاطر آنچه که خدا به آن ها داده. و اصلا این یه تجارته، یک معامله است. خود خدا می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‏ مِنَ الْمُؤْمِنینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّة...» [توبه/111] خدا جان و مال شما را می خرد و در برابر بهشت را به شما عطا می کند. این یه تجارت و معامله است. یه جان بی ارزش ناقابلی که در یک صحنه تصادفی، سرطانی و بیماری آدم بمیره بعد جثّه ی متعفنش رو یک جایی بیندازن، معلوم نیست عاقبتش چیه. اینو آدم به خدا بده و آسایش ابدی رو در مقابلش بگیره. اینه که اولیاءالله افتخار می کردن و آرزو می کردن و دعا می کردن که شهید بشن و می گفتن: خدایا من در بستر نمیرم. و اصلا در بستر مردن رو ننگ می دانستن. امروز که به لطف خدا اسلام به این پایه از عمر و عزت و عظمت رسیده این به برکت خون پاک همه شهدایی بوده که تا حالا داده شده و بعد از این هم باید درخت اسلام با خون شهدا آبیاری بشه و تداوم انقلاب با شهادته و با خون شهیده و اگر بنا باشه شهادت نباشه تداوم انقلاب تضمینی نداره و ما خون مون از خون دیگر عزیزانی که شهید شدند هیچ سرخ تر نیست؛ رنگین تر نیست. از خون بهشتی رنگین تر نیست. ای کاش هزارها مثل ما شهید می شدیم ولی بهشتی، تنها، می ماند. ای کاش هزارها مثل ما شهید می شدیم ولی مطهری ها می ماندند. امام حسین شهید شد. امام فرمود امام حسین فدای اسلام شد. امیرالمؤمنین فدای اسلام شد. پیغمبر فدای اسلام شد و ما هممون باید فدای اسلام بشیم؛ من و او و دیگری نداره. ما هممون اگر لیاقت داشته باشیم اگر شایستگی در پیشگاه خدا داشته باشیم و خدا جان ما رو قابل بدونه برای تقدیم کردن، ما هممون باید فدای اسلام بشیم. تازه اگر فدای اسلام بشیم به وظیفمون عمل کردیم؛ زنمون باید در این راه صبر بکنه، بچه مون در این راه باید صبر بکنه، بستگانمون در این راه باید صبر بکنن، دوستانمون در این راه باید صبر بکنن، پدر و مادرمون در این راه باید صبر بکنن. که اگر صبر بکنن اونها مأجورن، اونها در پیشگاه خدا ثواب دارند. و اگر صبر نکنند کاری نمی توانند بکنند، جز اینکه اجر و پاداششون رو هم در پیشگاه خدا از دست دادند. زن ما باید از زن شهدا یاد بگیره، از اون نامزدی که وقتی تشییع جنازه می کنه شوهرشو، میگه: روز تشییع جنازش ما به وصال رسیدیم، ما عروسی کردیم. و اون روز ما حزب الله را پذیرایی کردیم. حزب الله در تشییع جنازه ی ما پذیرایی شد. شوهرم به لقاء الله رسید و من هم به وصال رسیدم. او به کمال رسید، من هم راه کمال را دارم طی می کنم. یک زن میگه: شهادت رسیدن به کماله و رسیدن به وصال خدا. چه مسلمان و مؤمنی است که نگران باشه از این که دوستش به یه رتبه ای برسه، به یه مقامی برسه به یه درجه ای برسه؟! اون هم چه رتبه و مقامی؟ چه مدالی؟ رتبه و مقامی که امام فرمود: «لقاء الله»، ملاقات خدا. زندگی در محضر خدا، زندگی در کنار انبیاء و اولیاء. این مایه افتخاره، مایه سربلندیه. 


و من در این چند لحظه صحبتی که کردم، اون چند لحظه تأثری که به من دست داد، تأثر از روی ناراحتی نیست، بلکه تأثر نیست. حالت خاصیست که از اون روح بلند شهید سعیدی و شهید چمران به من دست داد.


در اینجا به کلیه بستگان اینو من میگم: اگر خدا مقدّر کرد و اگر خدا این جان نالایق ما رو این ارزشو بهش بخشید و این لیاقتو بهش بخشید که شایسته هدیه شدن و تقدیم کردن بود و خدا مقدر کرد که در این هجرت و در این مسافرتی که در پیشه، ماهم قطره ای باشیم که به آن اقیانوس بپیوندیم و ذره ای باشیم که به آن خیل شهیدان بپیوندیم و به این افتخار و سربلندی نایل بشیم، من در اینجا به شما می خوام بِگم: که اگر این مسأله پیش آمد با شنیدن این جریان شماها به کسی که این مژده را به شما میده تبریک بگید. اون کسی که این خبر رو برای شما میاره بدون اینکه چروک به پیشانی تون بیفته و ابروتونو از نگرانی در هم بکشید با لبخند به او تبریک بگید و به اوآفرین بگید و من راضی نیستم یک نفر از بستگان من وقتی این توفیق نصیب من میشه یک قطره اشک بریزه. در برابر دشمن با چهره باز، با لب خندان. و من اینو به پدرم میگم، به مادرم میگم، به همه میگم. قوی باشید، محکم باشید، شما هم چند روزی دیگه بیشتر زنده نیستید و قرآن فرموده و خدا وعده داده ، اگر - من که نمی بینم این لیاقت رو در خودم-  اگر این لیاقت بعداً در ما پیدا شد و خدا لطفی کرد، شما هم مؤمن باشید و عمل صالح داشته باشید اونجا ما همدیگه رو می بینیم. خدا وعده داده: «أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ» [طور/21] ما ذریه شان را بِهِشان ملحق می کنیم؛ اگرمؤمن باشند واگر دارای عمل صالح باشند. زنشان، بَچِّشان، بستگانشان بهشان ملحق میشن. اگر قسمت شد، وعده همه ما و شما انشاءالله در بهشت اونجا در حضور خدا. زندگی اونجاست. محل زندگی اونجاست. اصلا همونجوری که امام حسن فرمود، ائمه ی ما فرمودند: «الدنیا سِجنُ المؤمن». دنیا زندانه، به خدا دنیا برا ما زندانه. اون وقتی که ما در دنیا خیلی راحت باشیم، خوش باشیم، اون موقع برای ما زندانه. دنیا جای مسئولیته؛ جای تکلیفه؛ جای به عهده گرفتن وظیفه است. مگه شوخی است؛ [گریه ی شهید موسوی دامغانی و خانواده]


بار امانت سنگینه، بار امانت سنگینه، دین امانته، انقلاب امانته، امام و رهبری امانته، ثمره خون شهدا امانته، و این امانت رو ما باید به دوش بکشیم. اگر امروز ما این امانت رو به دوش نکشینم فردا باز دوباره آمریکا مسلط بشه؟ فردا باز دوباره اشرار مسلّط بشن؟ ما باید آماده باشیم با کمال